Å LÆRE THAI

Kor mange turar eg har hatt til Thailand desse siste åra er eg faktisk ikkje sikker på, kor mange månader eg har vore her tilsaman veit eg heller ikkje, men det byrjar bli eindel, bli såpass at det kan reknast i år....
Med unnatak av ei og anna langhelg til kysten, til Hua Hin eller noko slik, så har eg holdt til langt ut på landsbygda, fjernt frå turisme, i eit miljø det du skal leite før du finn nokon som kan meir enn fem engelske gloser. I kvardagen min i Thailand så har eg norsk slekt rundt meg og pappa har dame som snakkar engelsk, men resten av familien hennar kan knappt ein engelsk glose, det same gjeld for naboar, den lokale kjøpmannen, ja dei aller fleste eg møter på i løpet av ein dag. Med det utgangspunktet så burde jo alt ligge til rette for at eg no snakka thi... Men...
Korleis er egentlig thai kunnskapene mine...
Jo eg kan sei at gravemaskina er rød eller blå eller gul eller rosa eller grønn eller lilla eller dei fleste fargar.
Eg kan sei at lastebilen er liten eller stor eller skitten eller at den vil jobbe.
Eg kan deler av teksten til både Job2do sin "Doo Doo Doo" og Sek Loso sin "Sip see eek krang".
Eg trur eg mestrar dei fleste talla utan å tenke meg for mykje om.
Eg kan sei det er varmt eller kaldt.
Eg kan kjøpe isbitar, sei at den eller den er full, eg kan sei eg er sulten eller mett.
Eg kan nok thai til at eg av latskap har slutta å kommentere med "hahaha" på facebook, eg spare tastetrykk og gjer det på thai med "555".
Eg kan navnet på ein del mat og forstår kva ein god del av det betyr.
Men bortsett frå dette er det ikkje mange glosane eg kan...

Med ein tre og eit halvt år gamal lillebror som er trespråklig (han mestrar thai, norsk og engelsk jamngodt) så skulle ein tru at dei største språk hindringane lot seg løyse, at eg hadde ein liten tolk som kunne trå til om det var nødvendig, men det er slett ikkje alltid det fungerer. Han synes igrunn det er rett så festlig at Haldis ikkje snakkar thai og han synes det er minst like festlig at bestemora eller onkelen eller naboen eller kven det måtte være ikkje skjønnar eit ord av hverken norsk eller engelsk. Ber nokon av oss han om å forklare kva som vart sagt så smile han med eit litt oppgidt uttrykk og knip leppene tett i saman. Når folk er så dumme og håplause at dei ikkje er like språkmektige som han så kan dei berre ha det så godt, då får dei klare seg sjølv, han akte ikkje å hjelpe.

Desse åra eg har reist til Thailand så har vel tanken slått meg om at eg skulle gjer ein innsats for å lære litt thai, men det har berre aldri blitt.

Her for ei vekes tid sidan så var eg, lillebror min og hans besteforeldre på det lokale markedet. Min kjære lillebror hadde ein av sine mindre hjelpsomme dagar og nekta å oversette eit einaste ord... Då begynnte eg å tenke litt... Dette byrjar å grense mot flaut... Egentlig ikkje berre flaut, nesten respektlaust òg... Så mykje som eg har vore her nere og så har eg ikkje klart å lære meg nok thai til å kunne forstå det mest dagligdagse av språket. Eg er ikkje så lite inteligent at det skulle ver umulig for meg å lære nok thai til å gjer meg forstått, eg har ikkje noko alvorlige lærevanskar som eg kan unnskylde meg med... eg har enkelt og greit vore for lat og makelig anlagt. Har som regel hatt nokon der som kunne tolke for meg, har eg funnet meg i ein situasjon der eg hadde behov for å gjer meg forstått eller trong hjelp til å forstå kva som vart forklart meg så har det vore enklare å berre ta fram telefonen å ringe madamen til pappa...
Men når eg kjem dumpande ner i dette little lokal samfunnet år etter år og blir her i månadsvis så er det igrunn noko respektlaust og uhøfflig å ikkje gjer den aller minste innsats for å lære språket.
Eg kan ikkje nett forvente at gamle folk på landsbygda skal sette seg på skulebenken for å lære seg norsk eller engelsk... det er eg som kjem dumpande inn i deiras samfunn, då er det eg som bør innrette meg.

Så nå skal eg ta meg saman, nå skal eg sette meg ner ei stund (kanskje ein time eller to) minst ein 4-5 dagar i veka og gjer ein innsats for å bli fort flinkare i thai.

Uff... høyres nesten litt skummelt ut...

Så derfor desse orda i bloggen... har eg først sagt det høgt og offentlig, så er det ikkje like lett å gøyme seg bak unnskyldningar. Nå skal eg surfe nettet etter thai kurs og frå og med i morgon av så skal eg ver flink og pugge thai)

(Berre så det er sagt, eg lovar ikkje å lære meg det skriftlig... får klare seg med munntlig i første omgang.)