LEELAWADEE

For meg er denne planten sjølve symbolet på Thailand. Egentlig kjem planten fra omraadet sydamerika, mellomamerika, Karibeen og Meksiko og det egentlige navnet er visst Plumeria, men på thai kallar dei den Leelawadee og du finn den over alt i Thailand.

...og du finn den i ei rekke fargar... kvit, gul, dei fleste nyansar av rosa, lys lilla og orange, men vanligast er nok den kvite.

For ei tid sidan var det nokon som fortalte meg om denne planten si "historie" i Thailand og det eg lærte var så thai at det i seg sjølv er grunn nok til å elske denne blomen... og eg fann ut at dette måtte få plass i bloggen..

Planten har nemlig ikkje alltid hatt same plass i Thailad, før så var den ikkje å sjå overalt, den vart kun brukt i Wat, utanfor offentlige bygg og rundt kongelige residens... faktisk heiter den heller ikkje Leelawadee før...

Tidlegare vart blomen kalla Laan-Tom... som i uttale høyres nesten ut som Ra-Tom... Ra-Tom betyr deprimert; trist, sørgelig og slike negative ting, navnet gjorde at folket her trudde det brakte ulykke om du planta den i hagen din, så det gjorde dei ikkje. Derfor vart det bestent å gi planten eit nytt navn, og den fekk navnet med stikk motsatt betydning... Leelawadee som betyr lykke og glede og dei gode følelsane...

... og vips så hadde folket i Thailand eit heilt anna forhold til den og du ser den kor enn du snur deg,

Lesehest som eg er så hugsar eg å ha møtt på planten i litteratuern og, i The Picture of Dorian Gray hugsar eg at det vart lagt ut blader med plumeria lukt i rom.
I romanen Parfymen er dette lukta gamle Baldini brukar.
Enkelte stader i Asia heiter den Champa, om med det navnet finn me den som tittel i ei  av Tagore sine noveller.
Eg veit det er fleire store forfattera som har tatt den inn i bøkene sine ôg, måtte berre spore litt av og nevne nokre.

Men dette får vere nok om denne blomen...

Berre nokre få bilder...